ชื่อเพลงนะเหรอ ยังไม่ได้นึกเลย ใครเข้ามาก็ตั้งให้ด้วยละกัน บังเอิญอารมณ์ศิลปินมันเกิดนะ................อ่านแบบขำๆแล้วกันนะ

เกิดอะไรขึ้นในวันนี้อยู่ดี-ดี ก็รู้สึกยิ้มๆ

จากที่เคยนั่งเหงาๆจนเคยชิน แต่วันนี้มันแปลกไป.......

หรือว่าลมหนาวพัดผ่าน ท้องฟ้าสีเปลี่ยน หรือว่าวันหมุนเวียนเปลี่ยนกลางวันเป็นกลางคืน

** ช่วยหน่อยได้ไหม ช่วยบอกกับฉัน คำตอบสั้นๆยืนยันอาการของใจ

ช่วยหน่อยเถอะนะ ชี้ชัดให้แน่ใจ อาการที่หวั่นไหว เป็นเพราะรักใช่ไหมเธอ.........

ตั้งแต่วันนั้นที่ฉันได้พบและสบตา หัวใจมันผวาร้อนรุ่มกะวนกะวาย ท้องไส้เริ่มปั่นป่วนหลับฝันก็ละเมอ เสียงเธอก้องอยูในใจ

**ช่วยหน่อยได้ไหม ช่วยบอกกับฉัน คำตอบสั้นๆยืนยันอาการของใจ

ช่วยหน่อยเถอะนะ ชี้ชัดให้แน่ใจ อาการที่หวั่นไหว .....อาการของหัวใจเพราะฉันตกหลุมรักเธอ...........................................................

ความรัก บางครั้งก็แปลก....เวลาเราวิ่งตามบางครั้งมันก็มักจะวิ่งหนีเรา

แต่พอเราเหนื่อยและท้อ..........ไม่อยากจะตามมันเจ้าความรักนี่กลับมาหยุดอยู่ใกล้ๆเรานี่เอง

ฤาเราอาจจะเปรียบความรักได้กับเงาของมนุษย์ที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้

ตราบที่เรายังมีชีวิตคงยากที่จะหลีกเหลี่ยงที่จะมีรัก.............................

หลายคนคงพยายามที่จะให้คำจำกัดความกับความรัก... แต่แท้จริงแล้วคงยากที่จะจำกัดขอบเขตของความรักเพราะเราคงไม่สามารถใช้ข้อกำหนดอะไรมาเป็นตัวกีดกั้นความรัก ไม่ว่าจะเป็น เชื้อชาติ ศาสนา อายุ หรือแม้แต่เพศก็ตาม

ถ้ามีคำถามว่าเมื่อไหร่ความรักจะเกิดขึ้นกับเราคงยากที่จะตอบ แต่เราจะทราบด้วยสัญชาติญาณเองว่าเมื่อไหร่ความรักกำลังเข้ามาเยี่ยมเยีอนเรา..................

ในชีวิตคนเรานั้นคงไม่บ่อยครั้งนักที่เราจะได้สัมผัสความรู้สึก ว่าได้รักใครหรือกำลังถูกรักโดยใครบางคน

อย่างไรก็ตามคนทั่วไปต่างมุ่งหวังที่จะอยู่ในอารมณ์ที่จะรักใคร มากกว่าที่จะถูกรักโดยใคร ที่เป็นเช่นนี้ก้อเพราะว่ามนุษย์เราเคยชินกับการเลือกมากกว่าถูกเลือก

แต่ไม่ว่าเป็นอารมณ์ใดก็ตามกล่าวได้ว่าเป็นความรู้สึกที่ดีทั้งสิ้น มีมนุษย์หลายคนที่เกิดมาโดยไม่รู้จักหรือสัมผัสกับความรักหรือบางคนไม่แม้แต่ที่จะรักใคร

อารมณ์ความรักเป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนมากไม่สามารถสอนกันได้ แต่สามารถสื่อสารกันได้ด้วยความรู้สึกล้วนๆ

ดังนั้นเมื่อใดความรักได้ผ่านเข้ามาเยี่ยมเยียนและได้จากเราไปจงอย่าเสียใจ

เพราะนั่นทำมันให้ท่านได้สัมผัสความวิเศษสุดในความเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์แล้ว อย่างไรก็ตามอย่ากลัวที่จะรักอีก และอย่าพยายามสร้างขอบเขตและข้อจำกัดในรัก เพราะมิฉะนั้นเราอาจจะไม่พบไม่เจอะเจอมันอีกเลย ................

การที่เราได้ระบายความรู้สึกที่เก็บไว้ในใจเนี่ย ขอบอกว่าดีจริงๆนะ เพราะมันรู้สึกว่าสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน 555

ก็เหมือนที่ใครต่อใครพูดเอาไว้ว่า สิ่งที่เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้อีกคือ คำพูด โอกาสและเวลา เพราะฉนั้นถ้าใครแอบชอบใคร รักใครข้างเดียว หรืออินเทนแบบหนังเพื่อนสนิทละก้อเห็นตัวอย่างหนังกันแล้วใช่ไหม เป็นไงรักอั้มอึงนะก็อดอะนะ แต่ถ้าเรากล้าที่จะบอก เคยได้ยินใช่ไหม ด้านได้อ้ายอดนะ มันจริงนะ อย่างน้อยก็ได้บอกออกไปถ้าเขาโอ เราก็เฮ แต่ถ้าเขานิ่งเราก็ขำๆไง ไม่เห็นมีอะไรจะเสียจริงไหม ยิ่งประชากรผู้ชายบนโลกยิ่งน้อยลงและด้อยคุณภาพขึ้นทุกๆวัน อันนี้ก็ใครดีใครได้จริงไหม แหมก็ demand and supply มันต่างกันมากเลยสำหรับเมืองไทยของเรา

อย่างเราเนี่ยเก็บมาตั้งนานพอได้เมาหน้าด้านก็พูดซะหมดใจเลย เฮ้ยโล่งชะมัดเลยอันนี้ต้องลองเองถึงรู้ มันโล่งและสบายมากเลยนะ แบบว่า เขาจะตอบตกลงหรือให้รอ เราก็ไม่สนแล้ว เพราะสิ่งที่อยากทำ ก็ได้ทำแล้ว อยากพูดก็ได้พูดแล้ว ถ้าเขาตอบกลับมาดีนั้นคือกำไรชีวิตในรูปแบบหนึ่ง ทุกวันนี้บอกได้เลยคะว่าสบายตัว สบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เจอหน้า เขา พูดคุยกันแบบไม่ต้องอั้มอึ้ง นี่แหละการไม่พลาดโอกาส เวลา และใช้คำพูดที่ควรพูด ผลที่ได้รับ คือความสบายใจ เพราะถ้าถามว่าหวังกับคำตอบไหม บอกตามตรงก้อหวัง แต่ไม่มาก แต่คำตอบที่เราได้รับมานั้น 50 /50 นะ เรายิ่งสบายใจใหญ่ เพราะได้ปลดปล่อยทุกข์ในใจแล้ว

ขอฝากเสี้ยวหนึ่งของความรักไว้หน่อยแล้วกัน

เวลาไม่เฝ้าคอยใคร... ถ้าคุณคิดว่า...ได้พบสิ่งที่ถูกต้อง..และถูกใจ...จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า

อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป...อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้

ไม่มีใครนอกจากตัวคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่า...อะไรทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง

คนเรามักจะไม่เห็นคุณค่า..ความสำคัญ...ของคนที่เรารัก...และใกล้ชิดกับเรา...จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป

จงมีความกล้าหาญที่จะรัก

แม้คุณจะรู้อยู่เต็มอว่า จะต้องสูญเสียมันไปไนที่สุดก็ตาม

ดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก...เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าจะกล้า...เผชิญกับมัน

เหอ..............................................................................................................